การผ่าตัดแผลปริขอบทวาร

การผ่าตัดแผลปริขอบทวาร (LIS; Lateral Internal Sphincterotomy)
คืออะไร?

การผ่าตัดแผลปริขอบทวาร เป็นการรักษาสำหรับผู้ป่วยแผลปริขอบทวารเรื้อรัง โดยใช้เทคนิคที่เรียกว่า LIS (Lateral Internal Sphincterotomy)
อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับตัวโรค: แผลปริขอบทวารคืออะไร และเกิดจากอะไร →
การรักษาวิธีนี้มีเป้าหมายเพื่อลดการเกร็งของกล้ามเนื้อหูรูดภายใน (Internal Anal Sphincter) ซึ่งเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญที่ทำให้แผลหายได้ยาก
ในผู้ป่วยแผลปริขอบทวารเรื้อรัง กล้ามเนื้อหูรูดมักหดเกร็งมากกว่าปกติ ทำให้เลือดมาเลี้ยงบริเวณแผลลดลง ส่งผลให้แผลหายช้า เกิดอาการปวดซ้ำ และมีโอกาสกลับมาเป็นซ้ำได้ง่าย
การผ่าตัดแผลปริขอบทวารช่วยลดแรงดันของกล้ามเนื้อหูรูด เพิ่มเลือดมาเลี้ยงบริเวณแผล และช่วยให้แผลสามารถหายได้ตามธรรมชาติ

เป้าหมายของการผ่าตัด

• ลดการเกร็งของกล้ามเนื้อหูรูดภายใน
• เพิ่มเลือดมาเลี้ยงบริเวณแผล
• ช่วยให้แผลหายได้ดีขึ้น
• ลดอาการปวดขณะและหลังการขับถ่าย
• ลดโอกาสการกลับเป็นซ้ำของโรค

การผ่าตัดแผลปริขอบทวารแตกต่างจากยาทาและ Botox อย่างไร?

ยาทาและการฉีด Botulinum Toxin (Botox) มีเป้าหมายเพื่อลดการเกร็งของกล้ามเนื้อหูรูดเช่นเดียวกัน แต่ผลการรักษาอาจไม่ถาวร และยังมีโอกาสกลับเป็นซ้ำได้ค่อนข้างมาก
ในผู้ป่วยแผลปริขอบทวารเรื้อรังที่เหมาะสม การผ่าตัดแผลปริขอบทวารมีอัตราการหายของแผลสูงกว่า และมีอัตราการกลับเป็นซ้ำต่ำกว่าการรักษาแบบไม่ผ่าตัด
ปัจจุบัน LIS ยังคงเป็นแนวทางการรักษามาตรฐาน (Gold Standard) สำหรับผู้ป่วยแผลปริขอบทวารเรื้อรังที่เหมาะสม
อ่านเพิ่มเติมเรื่องแผลปริเฉียบพลันและเรื้อรังต่างกันอย่างไร: แผลปริเฉียบพลันและ แผลปริเรื้อรังต่างกันอย่างไร? →

การผ่าตัดแผลปริขอบทวารทำงานอย่างไร?

วงจรของโรค

แผลปริขอบทวารเรื้อรังมักเกิดจากวงจรที่ทำให้แผลไม่สามารถหายได้ตามปกติ

เมื่อวงจรนี้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง แผลอาจเข้าสู่ภาวะเรื้อรังและมีโอกาสหายได้ยากกว่าระยะเริ่มต้น

การผ่าตัดแผลปริขอบทวารช่วยแก้ปัญหาอย่างไร?

สิ่งสำคัญที่ควรรู้

การผ่าตัดแผลปริขอบทวารไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อตัดแผลออกโดยตรง แต่เป็นการแก้ไขสาเหตุสำคัญที่ทำให้แผลเรื้อรังหายได้ยาก
เมื่อแรงดันของกล้ามเนื้อหูรูดลดลง เลือดสามารถมาเลี้ยงบริเวณแผลได้ดีขึ้น ส่งผลให้แผลมีโอกาสหายได้ตามธรรมชาติ ลดอาการปวด และลดโอกาสกลับเป็นซ้ำในระยะยาว

เมื่อไรควรพิจารณาการผ่าตัดแผลปริขอบทวาร?

ผู้ป่วยจำนวนมากที่มีแผลปริขอบทวารระยะเริ่มต้นสามารถรักษาได้ด้วยการปรับพฤติกรรม การรับประทานอาหารที่มีกากใยเพียงพอ และการรักษาแบบไม่ผ่าตัด
อย่างไรก็ตาม เมื่อแผลเข้าสู่ระยะเรื้อรัง การหายของแผลมักทำได้ยากขึ้น และอาจกลับมาเป็นซ้ำได้บ่อย แม้ได้รับการรักษาเบื้องต้นอย่างเหมาะสมแล้ว

สิ่งสำคัญที่ควรรู้

ผู้ป่วยที่มีแผลปริขอบทวารเรื้อรังมักมีโอกาสหายของแผลจากการผ่าตัดแผลปริขอบทวารสูงกว่าการรักษาแบบไม่ผ่าตัด
ปัจจุบัน การผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS ยังคงเป็นแนวทางการรักษามาตรฐานสำหรับผู้ป่วยแผลปริขอบทวารเรื้อรังที่เหมาะสม เนื่องจากมีอัตราการหายของแผลสูงและอัตราการกลับเป็นซ้ำต่ำ

การผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS เป็นมาตรฐานการรักษาจริงหรือไม่?

ปัจจุบัน การผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS (Lateral Internal Sphincterotomy) ยังคงเป็นแนวทางการรักษามาตรฐาน (Gold Standard) สำหรับผู้ป่วยแผลปริขอบทวารเรื้อรังที่เหมาะสม
แนวทางเวชปฏิบัติของ American Society of Colon and Rectal Surgeons (ASCRS) และงานวิจัยทางศัลยศาสตร์ลำไส้ใหญ่และทวารหนักจำนวนมาก ยังคงสนับสนุนการผ่าตัด LIS เนื่องจากมีอัตราการหายของแผลสูงและอัตราการกลับเป็นซ้ำต่ำเมื่อเทียบกับการรักษาแบบไม่ผ่าตัด

ทำไม ASCRS Guideline จึงสนับสนุน LIS?

แผลปริขอบทวารเรื้อรังมักมีภาวะกล้ามเนื้อหูรูดภายในหดเกร็งร่วมด้วย ทำให้เลือดมาเลี้ยงบริเวณแผลลดลงและแผลหายได้ยาก
การผ่าตัด LIS สามารถลดแรงดันของกล้ามเนื้อหูรูดภายใน เพิ่มเลือดมาเลี้ยงบริเวณแผล และแก้ไขสาเหตุสำคัญของโรคได้โดยตรง
ด้วยเหตุนี้ LIS จึงได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในวิธีรักษาที่มีประสิทธิภาพสูงที่สุดสำหรับผู้ป่วยแผลปริขอบทวารเรื้อรัง

อัตราการหายของแผล (Healing Rate)

จากข้อมูลในงานวิจัยและการทบทวนวรรณกรรมทางการแพทย์
✅ การผ่าตัด LIS มีอัตราการหายของแผลประมาณ 90–95%
ขณะที่การรักษาแบบไม่ผ่าตัดมักมีอัตราการหายของแผลต่ำกว่า และมีโอกาสกลับเป็นซ้ำได้มากกว่าในระยะยาว

อัตราการกลับเป็นซ้ำ (Recurrence Rate)

หลังการผ่าตัด LIS
✅ อัตราการกลับเป็นซ้ำโดยทั่วไปประมาณ 2–8%
ซึ่งถือว่าต่ำกว่าวิธีการรักษาแบบไม่ผ่าตัดหลายรูปแบบ
อย่างไรก็ตาม ความเสี่ยงในการกลับเป็นซ้ำอาจแตกต่างกันไปตามลักษณะของโรค เทคนิคการผ่าตัด และปัจจัยเฉพาะของผู้ป่วยแต่ละราย

LIS เทียบกับการรักษาแบบไม่ผ่าตัด

ก่อนผ่าตัดต้องประเมินอะไรบ้าง?

ก่อนพิจารณาการผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS (Lateral Internal Sphincterotomy) จำเป็นต้องได้รับการประเมินอย่างละเอียด เพื่อยืนยันการวินิจฉัย ประเมินความรุนแรงของโรค และวางแผนการรักษาที่เหมาะสมสำหรับผู้ป่วยแต่ละราย

การซักประวัติ

แพทย์จะสอบถามรายละเอียดเกี่ยวกับอาการ เช่น

• อาการปวดขณะถ่ายอุจจาระ
• อาการปวดต่อเนื่องหลังถ่าย
• เลือดสดติดกระดาษชำระ
• ระยะเวลาที่มีอาการ
• การรักษาที่เคยได้รับมาก่อน
• ประวัติการเป็นซ้ำของโรค

ข้อมูลเหล่านี้ช่วยให้แพทย์ประเมินความเป็นไปได้ของแผลปริขอบทวารและวางแผนการรักษาได้เหมาะสมยิ่งขึ้น

การตรวจร่างกาย

การตรวจร่างกายโดยศัลยแพทย์ลำไส้ใหญ่และทวารหนักเป็นขั้นตอนสำคัญที่สุดในการวินิจฉัย
แพทย์จะประเมิน

• ตำแหน่งของแผล
• ลักษณะของขอบแผล
• การมี Sentinel Pile
• การมี Exposed Internal Sphincter Fiber
• ความผิดปกติอื่นบริเวณทวารหนัก

ในผู้ป่วยจำนวนมาก การตรวจร่างกายเพียงอย่างเดียวสามารถช่วยยืนยันการวินิจฉัยได้

ลักษณะเหล่านี้ช่วยบ่งชี้ว่าแผลเข้าสู่ระยะเรื้อรังและมีโอกาสหายได้ยากกว่าระยะเริ่มต้น

โรคอื่นที่ต้องแยกจากแผลปริขอบทวาร

อาการปวดก้นหรือถ่ายเป็นเลือดสดไม่ได้เกิดจากแผลปริขอบทวารเสมอไป
โรคที่อาจมีอาการคล้ายกัน ได้แก่

• ริดสีดวงทวาร
  อ่านเพิ่มเติม: ริดสีดวงทวารคืออะไร →
• โรคลำไส้อักเสบเรื้อรัง (Crohn's Disease)
• มะเร็งทวารหนัก (Anal Cancer)
• มะเร็งลำไส้ใหญ่และไส้ตรง
  อ่านเพิ่มเติม: มะเร็งลำไส้ใหญ่และลำไส้ตรงคืออะไร →

ในผู้ป่วยบางรายอาจจำเป็นต้องได้รับการตรวจเพิ่มเติม เพื่อยืนยันการวินิจฉัยและแยกโรคอื่นที่อาจซ่อนอยู่

การวางแผนการรักษาร่วมกับผู้ป่วย

หลังการประเมินครบถ้วน แพทย์จะอธิบายทางเลือกในการรักษา ข้อดี ข้อจำกัด และความเสี่ยงของแต่ละแนวทาง
เป้าหมายสำคัญคือการเลือกวิธีรักษาที่เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละราย โดยคำนึงถึงทั้งโอกาสหายของแผล การกลับเป็นซ้ำ และคุณภาพชีวิตในระยะยาว

สิ่งสำคัญที่ควรรู้

การผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS ไม่ได้เหมาะสำหรับผู้ป่วยทุกคน
การประเมินโดยศัลยแพทย์ลำไส้ใหญ่และทวารหนักก่อนการรักษา มีความสำคัญต่อการยืนยันการวินิจฉัย แยกโรคอื่นที่อาจมีอาการคล้ายกัน และเลือกแนวทางการรักษาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับผู้ป่วยแต่ละราย

วันผ่าตัดเกิดอะไรขึ้นบ้าง?

เมื่อวางแผนการรักษาและตัดสินใจผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS (Lateral Internal Sphincterotomy) แล้ว ผู้ป่วยจำนวนมากมักมีคำถามเกี่ยวกับขั้นตอนในวันผ่าตัด การระงับความรู้สึก และระยะเวลาพักฟื้นหลังการรักษา
โดยทั่วไป การผ่าตัด LIS เป็นหัตถการที่ใช้เวลาไม่นาน ผู้ป่วยส่วนใหญ่มักพักรักษาตัว
ในโรงพยาบาลประมาณ 1 คืนเพื่อสังเกตอาการ ก่อนกลับบ้านได้ในวันถัดไป

การเตรียมตัวก่อนผ่าตัด

ก่อนผ่าตัด ผู้ป่วยจะได้รับการประเมินสุขภาพโดยรวม ทบทวนโรคประจำตัว ยาที่ใช้อยู่ และผลตรวจที่เกี่ยวข้อง
ในบางกรณี แพทย์อาจแนะนำให้งดอาหารและน้ำก่อนผ่าตัดตามระยะเวลาที่กำหนด รวมถึงให้คำแนะนำเกี่ยวกับยาที่ควรหยุดหรือรับประทานต่อก่อนเข้ารับการรักษา

การระงับความรู้สึก

การผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS สามารถทำได้ภายใต้การระงับความรู้สึกหลายรูปแบบ ขึ้นอยู่กับลักษณะของโรค สภาพร่างกายของผู้ป่วย และดุลยพินิจของวิสัญญีแพทย์
ตัวอย่าง ได้แก่

• ยาชาเฉพาะที่
• การบล็อกหลัง (Spinal Anesthesia)
• การดมยาสลบ (General Anesthesia)

แพทย์จะเลือกวิธีที่เหมาะสมที่สุดสำหรับผู้ป่วยแต่ละราย

ระยะเวลาการผ่าตัด

การผ่าตัด LIS โดยทั่วไปใช้เวลาไม่นาน
ส่วนใหญ่มักใช้เวลาประมาณ 15–30 นาที ขึ้นอยู่กับลักษณะของโรคและรายละเอียดของหัตถการในผู้ป่วยแต่ละราย

สิ่งสำคัญที่ควรรู้

การผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS เป็นหัตถการที่ใช้เวลาไม่นาน โดยทั่วไปผู้ป่วยจะ
พักรักษาตัวในโรงพยาบาลประมาณ 1 คืนเพื่อสังเกตอาการก่อนกลับบ้าน

หลังผ่าตัดต้องดูแลตัวเองอย่างไร?

การดูแลตัวเองหลังผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS มีความสำคัญต่อการหายของแผล การลดความไม่สบายหลังผ่าตัด และการป้องกันการกลับมาของอาการในอนาคต
แม้ว่าผู้ป่วยส่วนใหญ่จะสามารถกลับไปใช้ชีวิตประจำวันได้ค่อนข้างเร็ว แต่การปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์อย่างเหมาะสมจะช่วยให้การฟื้นตัวเป็นไปอย่างราบรื่นมากขึ้น

การล้างแผล

ควรรักษาความสะอาดบริเวณแผลตามคำ

แนะนำของแพทย์

หลังการขับถ่ายอุจจาระ ควรทำความสะอาดบริเวณแผลอย่างอ่อนโยน และหลีกเลี่ยงการขัดถูแรง ๆ ซึ่งอาจรบกวนการหายของแผลได้

การแช่ก้นด้วยน้ำอุ่น

การแช่ก้นด้วยน้ำอุ่น (Sitz Bath) อาจช่วยลดอาการปวด ลดความตึงของกล้ามเนื้อบริเวณทวารหนัก และช่วยให้ดูแลแผลได้ง่ายขึ้น
โดยทั่วไปมักแนะนำให้แช่ก้นวันละหลายครั้ง โดยเฉพาะหลังการขับถ่ายอุจจาระ ทั้งนี้ควรปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์ผู้ดูแล

การรับประทานยา

ควรรับประทานยาตามที่แพทย์สั่งอย่างเคร่งครัด
เช่น

• ยาแก้ปวด
• ยาช่วยให้อุจจาระนิ่ม
• ยาอื่น ๆ ตามความเหมาะสมของผู้ป่วยแต่ละราย

หากมีอาการผิดปกติหลังรับประทานยา ควรปรึกษาแพทย์หรือสถานพยาบาลที่ดูแล

การขับถ่ายอุจจาระ

ผู้ป่วยส่วนใหญ่สามารถขับถ่ายอุจจาระได้ตามปกติหลังผ่าตัด
ในช่วงแรกอาจมีอาการเจ็บหรือไม่สบายบริเวณแผลได้บ้าง แต่โดยทั่วไปอาการมักค่อย ๆ ดีขึ้นตามการหายของแผล
ไม่ควรกลั้นอุจจาระ เนื่องจากอาจทำให้อุจจาระแข็งและเพิ่มความไม่สบายขณะขับถ่าย

การป้องกันท้องผูก

การป้องกันท้องผูกเป็นส่วนสำคัญของการดูแลหลังผ่าตัดและช่วยลดโอกาสการกลับมาของอาการในอนาคต
คำแนะนำทั่วไป ได้แก่

• ดื่มน้ำให้เพียงพอ
• รับประทานอาหารที่มีกากใยเหมาะสม
• ออกกำลังกายตามความเหมาะสม
• หลีกเลี่ยงการเบ่งถ่ายเป็นเวลานาน
• รับประทานยาช่วยให้อุจจาระนิ่มตามคำแนะนำของแพทย์

สิ่งสำคัญที่ควรรู้

หลังผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS ผู้ป่วยส่วนใหญ่สามารถกลับไปใช้ชีวิตประจำวันได้ค่อนข้างเร็ว
อย่างไรก็ตาม การดูแลแผล การป้องกันท้องผูก และการมาตรวจติดตามตามนัดอย่างสม่ำเสมอ มีความสำคัญต่อการหายของแผลและผลการรักษาในระยะยาว

หลังผ่าตัดต้องพักฟื้นนานไหม?

การฟื้นตัวหลังผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS (Lateral Internal Sphincterotomy) แตกต่างกันในผู้ป่วยแต่ละราย ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของโรค สุขภาพโดยรวม และลักษณะการใช้ชีวิตของผู้ป่วย
โดยทั่วไป ผู้ป่วยส่วนใหญ่สามารถกลับไปใช้ชีวิตประจำวันได้ค่อนข้างเร็ว และมีอาการดีขึ้นอย่างชัดเจนภายในช่วงแรกหลังการรักษา

สามารถกลับบ้านได้เมื่อไร?

ผู้ป่วยส่วนใหญ่มักพักรักษาตัวในโรงพยาบาลประมาณ 1 คืนหลังผ่าตัด เพื่อสังเกตอาการ ประเมินการควบคุมอาการปวด และให้คำแนะนำเกี่ยวกับการดูแลตัวเองหลังการรักษา
หากอาการโดยรวมเป็นปกติ สามารถรับประทานอาหาร ดื่มน้ำ ปัสสาวะ และเดินได้ตามปกติ แพทย์จะพิจารณาอนุญาตให้กลับบ้านในวันถัดไป
ในผู้ป่วยบางราย ระยะเวลาการพักรักษาตัวอาจแตกต่างกันไปตามลักษณะของโรค โรคร่วม และดุลยพินิจของแพทย์ผู้ดูแล

สามารถออกกำลังกายได้เมื่อไร?

ในช่วงแรกหลังผ่าตัด ควรหลีกเลี่ยงการยกของหนัก การออกกำลังกายหนัก และกิจกรรมที่เพิ่มแรงดันบริเวณอุ้งเชิงกราน
โดยทั่วไปสามารถเริ่มเดินและทำกิจกรรมเบา ๆ ได้ตั้งแต่ระยะแรกหลังผ่าตัด และค่อย ๆ กลับไปออกกำลังกายตามปกติเมื่ออาการดีขึ้นและได้รับการประเมินจากแพทย์ผู้ดูแล

แผลผ่าตัดใช้เวลานานเท่าไรจึงจะหาย?

ผู้ป่วยจำนวนมากมีอาการปวดขณะถ่ายอุจจาระลดลงอย่างชัดเจนภายในช่วงแรกหลังผ่าตัด
อย่างไรก็ตาม การหายของแผลอย่างสมบูรณ์อาจใช้เวลาหลายสัปดาห์ ขึ้นอยู่กับลักษณะของแผลและการฟื้นตัวของผู้ป่วยแต่ละราย
การมาตรวจติดตามตามนัดมีความสำคัญต่อการประเมินการหายของแผลและผลการรักษาในระยะยาว

สิ่งสำคัญที่ควรรู้

การผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS เป็นหัตถการที่มีระยะเวลาพักฟื้นค่อนข้างสั้น ผู้ป่วยส่วนใหญ่สามารถกลับไปใช้ชีวิตประจำวันได้เร็ว และมักมีอาการปวดจากแผลปริขอบทวารดีขึ้นอย่างชัดเจนหลังการรักษา
การดูแลแผล ป้องกันท้องผูก และมาตรวจติดตามตามนัดอย่างสม่ำเสมอ มีส่วนช่วยให้การฟื้นตัวเป็นไปอย่างราบรื่นและลดโอกาสการกลับเป็นซ้ำในอนาคต

ภาวะแทรกซ้อนที่อาจพบหลังการผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS

การผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS เป็นหัตถการที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางและมีอัตราความสำเร็จสูง อย่างไรก็ตาม เช่นเดียวกับการผ่าตัดทุกประเภท ยังคงมีโอกาสเกิดภาวะแทรกซ้อนได้ในผู้ป่วยบางราย

เลือดออก

ผู้ป่วยบางรายอาจมีเลือดออกจากแผลผ่าตัดได้ในช่วงแรกหลังการรักษา
ส่วนใหญ่มักเป็นเลือดออกปริมาณเล็กน้อยและค่อย ๆ ดีขึ้นตามการหายของแผล

การติดเชื้อ

การติดเชื้อหลังผ่าตัดพบได้ไม่บ่อย แต่สามารถเกิดขึ้นได้ในบางกรณี
การดูแลแผลอย่างเหมาะสมและการมาตรวจติดตามตามนัด มีส่วนช่วยลดความเสี่ยงของภาวะแทรกซ้อนดังกล่าว

แผลหายช้า หรืออาการไม่ดีขึ้นตามที่คาดหวัง

แม้ว่าผู้ป่วยส่วนใหญ่จะมีอาการดีขึ้นหลังการผ่าตัด แต่ในบางรายการหายของแผลอาจใช้เวลานานกว่าที่คาดไว้ หรือยังคงมีอาการหลงเหลืออยู่บางส่วนในช่วงแรกของการฟื้นตัว

การกลับเป็นซ้ำของแผลปริขอบทวาร

การกลับเป็นซ้ำหลังการผ่าตัด LIS สามารถเกิดขึ้นได้ แต่พบไม่บ่อย
ความเสี่ยงขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น พฤติกรรมการขับถ่าย ภาวะท้องผูกเรื้อรัง โรคร่วมของผู้ป่วย และลักษณะของโรคก่อนการรักษา

กลั้นลมได้ลดลง (Flatus Incontinence)

ผู้ป่วยบางรายอาจมีอาการกลั้นลมได้ลดลงหลังผ่าตัด
อาการมักมีความรุนแรงไม่มาก และพบได้แตกต่างกันในแต่ละราย

กลั้นอุจจาระได้ลดลง (Fecal Incontinence)

ภาวะกลั้นอุจจาระผิดปกติเป็นภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญ แต่พบได้ไม่บ่อย
ความเสี่ยงอาจเพิ่มขึ้นในผู้ป่วยบางกลุ่ม เช่น ผู้ที่มีความผิดปกติของกล้ามเนื้อหูรูดเดิม ผู้สูงอายุ หรือผู้ที่มีปัจจัยเสี่ยงเฉพาะบางประการ

สิ่งสำคัญที่ควรรู้

ภาวะกลั้นอุจจาระผิดปกติพบได้ไม่บ่อยในผู้ป่วยที่ได้รับการคัดเลือกและวางแผนการรักษาอย่างเหมาะสม
การประเมินโดยศัลยแพทย์ลำไส้ใหญ่และทวารหนักก่อนการรักษา มีความสำคัญต่อการเลือกผู้ป่วยที่เหมาะสม ลดความเสี่ยงของภาวะแทรกซ้อน และเพิ่มโอกาสในการรักษาให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

งานวิจัยและหลักฐานทางการแพทย์

การรักษาแผลปริขอบทวารเรื้อรังควรอาศัยทั้งประสบการณ์ทางคลินิกและหลักฐานทางการแพทย์ที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล
ปัจจุบัน การผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS (Lateral Internal Sphincterotomy) ยังคงได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นแนวทางการรักษามาตรฐานสำหรับผู้ป่วยแผลปริขอบทวารเรื้อรังที่เหมาะสม เนื่องจากมีอัตราการหายของแผลสูงและอัตราการกลับเป็นซ้ำต่ำ

Research Highlights

• ASCRS Clinical Practice Guideline for Anal Fissure
• Lateral Internal Sphincterotomy in Chronic Anal Fissure
• Botulinum Toxin versus LIS for Chronic Anal Fissure
• Long-term Outcomes after LIS

ดูประวัติและผลงานวิชาการของหมอด้วง →

คำแนะนำจากหมอด้วง

แผลปริขอบทวารเรื้อรังเป็นโรคที่พบได้บ่อย และอาจส่งผลต่อคุณภาพชีวิตอย่างมาก ผู้ป่วยจำนวนไม่น้อยต้องทนกับอาการปวดขณะถ่ายอุจจาระเป็นเวลานาน หรือเป็นซ้ำหลายครั้งก่อนจะได้รับการรักษาที่เหมาะสม หากแผลเข้าสู่ระยะเรื้อรัง การหายของแผลมักทำได้ยากกว่าระยะเริ่มต้น และการรักษาแบบไม่ผ่าตัดอาจให้ผลลัพธ์จำกัดในผู้ป่วยบางราย การประเมินโดยศัลยแพทย์ลำไส้ใหญ่และทวารหนักจะช่วยยืนยันการวินิจฉัย แยกโรคอื่นที่อาจมีอาการคล้ายกัน และเลือกแนวทางการรักษาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับผู้ป่วยแต่ละราย เพื่อให้มีโอกาสหายของแผลสูง ลดโอกาสกลับเป็นซ้ำ และกลับไปใช้ชีวิตประจำวันได้อย่างปกติอีกครั้ง

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับการผ่าตัดแผลปริขอบทวารด้วยวิธี LIS

ดูแลโดยศัลยแพทย์ลำไส้ใหญ่และทวารหนัก

ผู้ป่วยริดสีดวงทวารแต่ละรายมีลักษณะของโรคและความต้องการที่แตกต่างกัน การประเมินโดยศัลยแพทย์ลำไส้ใหญ่และทวารหนักจะช่วยเลือกแนวทางการรักษาที่เหมาะสม ไม่ว่าจะเป็นการรักษาแบบไม่ผ่าตัด การรัดยาง การผ่าตัดด้วยเลเซอร์ การรักษาด้วยคลื่นความถี่วิทยุ หรือการผ่าตัดตัดริดสีดวง
ผศ.นพ.ปุณวัฒน์ จันทรจำนง เป็นศัลยแพทย์ลำไส้ใหญ่และทวารหนัก และอาจารย์แพทย์ประจำคณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล มีประสบการณ์ในการดูแลผู้ป่วยโรคลำไส้ใหญ่และทวารหนัก พร้อมทั้งมีผลงานวิจัย การฝึกอบรมจากต่างประเทศ และการมีส่วนร่วมในงานวิชาการด้านศัลยกรรมลำไส้ใหญ่และทวารหนักอย่างต่อเนื่อง

คุณวุฒิ

• ศัลยแพทย์เฉพาะทางด้านลำไส้ใหญ่และทวารหนัก
• ผู้ช่วยศาสตราจารย์ (Assistant Professor)
• อาจารย์แพทย์ คณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล
• อาจารย์ผู้ฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านต่อยอดสาขาศัลยศาสตร์ลำไส้ใหญ่และทวารหนัก

ประสบการณ์วิชาการและการฝึกอบรมต่างประเทศ

• Memorial Sloan Kettering Cancer Center (USA)
• Seoul St. Mary's Hospital (South Korea)
• National Cancer Center East (Japan)
• Radiofrequency Ablation Training for Hemorrhoid Treatment, Cologne, Germany (2022)

ผลงานวิจัยและงานวิชาการ

• มีผลงานวิจัยเกี่ยวกับการรักษาริดสีดวงทวารด้วยคลื่นความถี่วิทยุ (Radiofrequency Ablation, RFA)
• ผู้เขียนและผู้ร่วมวิจัยในวารสารวิชาการทั้งในประเทศและต่างประเทศ
• ผู้ทรงคุณวุฒิพิจารณาบทความวิชาการ (Peer Reviewer)
• วิทยากรในการประชุมและหลักสูตรฝึกอบรมด้านศัลยกรรมลำไส้ใหญ่และทวารหนัก

ต้องการประเมินว่าจำเป็นต้องผ่าตัดหรือไม่?